Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/22670 K.2013/8795

Müstehcenlik ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan mahkûmiyetine, müstehcenlik suçundan ise beraatine dair Eskişehir 6. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 16.12.2009 gün ve 2009/666 Esas, 2009/30 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa, sanığın aşamalardaki beyanlarına, kolluk tarafından telefonlar üzerinde yapılan incelemeler ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın telefonunda tespit edilen pornografik video görüntülerinde çocukların kullanıldığı ve bu görüntülerin sanık tarafından depolanıp bulundurulduğu anlaşılmasına karşın, TCK.nın 226/3. maddesi 2. cümle gereğince mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

Sanığın caddede yürüyen bayanlara ait fotoğrafları izinsiz çekmesi ve depolaması eyleminin 5237 sayılı TCK.nın 134/1. maddesinin 2. cümlesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturacağı, anılan suçun aynı Kanunun 139/1. maddesi uyarınca soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı olup, mağdurelerin tespit edilememiş ve sanık hakkında usulüne uygun şikâyette bulunulmamış olması karşısında, sanık hakkında açılan kamu davasının şikâyet yokluğu nedeniyle 5237 sayılı TCK.nın 139/1, 73/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca düşmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, mahkûmiyetine karar verilmesi,