Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/22773 K.2013/7473

Irza geçmeye teşebbüs suçundan sanık ...’nin bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan mahkûmiyetine dair ...

Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 05.03.2010 gün ve 2009/82 Esas, 2010/30 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü: Mağdurenin aşamalardaki beyanlarına, sanığın savunmalarına, tanıklar ..., ... ve ...’in beyanlarına ve tüm dosya içeriğine göre, sanığın olay tarihinden önce mağdureye telefon edip mesaj çekmek suretiyle para karşılığında cinsel ilişkide bulunmayı teklif ettiği, mağdurenin bu teklifi kabul etmediği,

sanığın ısrarla mağdureyi telefonla araması üzerine durumu tanıklar ..., ... ve ...'e ilettiği ve sanığı yakalatmak için eve çağırdığı, olay tarihinde eve gelen sanığın mağdurenin göğüs ve kalçasını okşamaya çalıştığı esnada tanıklarca yakalandığı anlaşıldığından, sanığın eylemin ırz ve namusa tasaddide bulunma suçunu oluşturduğu halde cinsel saldırıya teşebbüs suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanığın eylemine uyan ve lehinde olan 765 sayılı TCK.nın 416/2. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu,