Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/2509 K.2012/50

Zorla kaçırıp alıkoyma ve ırza geçme suçlarından sanıklar ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; sanıkların zorla kaçırıp alıkoyma eylemlerinin ... olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçunu oluşturduğunun kabulü ile beraatlerine, sanık ...'ın ... olmayan mağdure ile rızası ile cinsi münasebette bulunma suçundan mahkûmiyetine dair Ödemiş Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.03.2006 gün ve 2003/247 Esas,

2004/96 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılanlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü: Oluşa uygun kabule göre, sanıkların ... olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma eylemlerinin 765 sayılı TCK.nın 430/2. maddesinde öngörülen cezanın üst sınırına nazaran aynı Kanunun 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, ilk mahkûmiyet hükmünün verildiği 12.05.2004 tarihi ile inceleme günü arasında bu sürelerin gerçekleştiği;

sanık ...'ın ... olmayan mağdure ile rızası ile cinsi münasebette bulunma eyleminin 765 sayılı TCK.nın 416/son maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 18.07.2003 ile inceleme tarihi arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, sanıklar hakkındaki hükümlerin 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden,