Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/2801 K.2012/5334

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs, konut dokunulmazlığının ihlali ve cinsel taciz suçlarından sanık ...'ün yapılan yargılaması sonunda; basit cinsel saldırı, konut dokunulmazlığının ihlali ve cinsel taciz suçlarında mahkûmiyetine dair Tekirdağ Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25.07.2006 gün ve 2006/113 Esas, 2006/325 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı, sanık müdafii ve katılan ... vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, tayin olunan cezanın miktarı nazara alınarak 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verilerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında basit cinsel saldırı suçundan kurulan hükümle ilgili olarak;

Mağdurenin aşamalardaki samimi anlatımları, tanık açıklamaları ve tüm dosya içeriğine göre, zorla mağdurenin yalnız bulunduğu eve giren sanığın, onun karşı koymasına rağmen vücuduna el atıp alt tarafını çıkardığı, kendisi de penisini çıkartmış bulunduğu sırada kapı zili çalması üzerine eylemi tamamlayamayacağını anlayarak, bu engel nedeniyle eylemine son verip, bırakıp kaçması biçimindeki eyleminin TCK.nın 102/2 ve 35. maddesinde tanımlanan nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeyerek, yazılı şekilde basit cinsel saldırıdan hüküm kurulması,

Sanık hakkındaki cinsel taciz ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümle ilgili olarak;

Oluşa göre, sanığın konut dokunulmazlığını ihlal suçunu silahla işlediği konusunda herhangi bir iddia ve kanıt bulunmadığı halde, bu suçtan verilen cezanın TCK.nın 119/1-a maddesi ile artırılması,TCK.nın 53. maddesi uyarınca uygulama yapılırken koşullu salıvermeye kadar 53/1-c bendindeki haklar ile cezanın infazı tamamlanıncaya kadar e bendindeki haklardan yoksunluğa karar verilmemesi,

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nın 7/2. maddesi uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nın 231/5. maddesinde öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan Kanunun 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece kurulan hükümlerin açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,