Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/3056 K.2012/6144

Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Niğde Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.11.2007 gün ve 2007/93 Esas, 2007/290 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5560 sayılı Kanunla yapılan degişiklikten önceki haliyle 5395 sayılı kanunun 23. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması husunda yapılan değerlendirmede ise, Dairemizce de benimsenen Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 tarih, 2008/11-250 Esas, 2009/13 sayılı Kararında; CMK.nın 231/5-c maddesinde geçen zarar kavramının yalnızca maddi zararları ifade etmek için kullanıldığı, manevi zararın bu kapsamda değerlendirilemeyeceği belirtilmiş olduğu ve dosyada mağdurun maddi zararının bulunduğuna dair herhangi bir belge ya da bu konuda ileri sürülen bir iddia da bulunmadığı gözetilip sanığın cezasının TCK.nın 51. maddesi gereğince ertelenmesi de nazara alınarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının diger şartları yönünden tartışılmaması,