Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/3325 K.2012/5905

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...’ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 03.11.2006 gün ve 2006/31 Esas, 2006/366 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılanlar vekilleri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü: Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılanlar vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 24.05.2012 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Mağdurenin aşamalarda özde değişiklik göstermeyen anlatımları, olayın ortaya çıkış şekli, doktor raporu, sanığın savunması, mağdurenin annesinin ifadeleri, tanıklar ...l ve ...’ın beyanları, sanıkla mağdurenin ailesi arasındaki sosyal münasebet ve dosya kapsamına göre, mağdurenin evinin yakınında kaynakçı dükkanı işleten ve mağdurenin küçük kardeşi ...’ı çırak olarak yanında çalıştıran sanığın, mağdurenin anne babası evde yokken malzeme alıp ondan yemek yapmasını istediği,

mağdure tarafından hazırlanan yemeği almak üzere geldiğinde, ....’ı evin dışına göndererek mutfakta mağdurenin alt eşofmanını ve külotunu çıkartıp ayakta oldukları halde kendisi de cinsel organını fermuarından çıkartarak 15 yaşından küçük mağdureye yönelik cinsel tatminini sağlayacak nitelikte eylemler gerçekleştirmesinin sabit olduğu,

sanığın eylemlerinin TCK.nın 103/1 ve 116/1-3. maddeleri çerçevesinde çocuğun basit cinsel istismarı ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarını oluşturacağı, bu itibarla kararın bozulması gerektiği kanaatinde olduğumdan, sayın çoğunluğun sanık hakkındaki beraat kararının onanması yönündeki düşüncesine katılmıyorum. 24.05.2012