Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/3449 K.2012/5818

Irza geçme ve zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan beraatine dair Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.12.2006 gün ve 2005/81 Esas, 2006/377 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü: Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle ırza geçme suçundan verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan,

yerinde görülmeyen O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, Sanık hakkında zorla kaçırıp alıkoyma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince.

Oluşa uygun kabule göre, reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçunun 765 sayılı TCK 430/2. maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre, 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 25.06.2003 ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden,