Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/3502 K.2012/5126

Fuhuş suçundan sanıklar ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Sorgun Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 25.01.2007 gün ve 2006/430 Esas, 2007/20 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların mahkemece oluşu kabul edilen başkasına kadın tedarik etmek eyleminin mağdur sayısınca suç teşkil edeceği gözetilmeden, her üç mağdureye yönelik eylemler tek suç kabul edilerek yazılı şekilde uygulama yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle sanık ... hakkında kurulan hükmün ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyizin incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 05.05.2009 gün ve 2009/2-2 Esas, 2009/115 sayılı Kararında vurgulandığı gibi, sanığın adli sicil kaydına konu olan Sorgun Sulh Ceza Mahkemesinin 10.10.2005 tarih ve 2005/239 Esas, 2005/343 Karar sayılı ilamı ile tayin olunan adli para cezalarının miktarı itibarıyla 1412 sayılı CMUK.nın 305/2. maddesi gereğince kesin olduğu ve aynı Kanunun 305/son maddesi gereğince tekerrüre esas olmayacağı, yine tekerrüre esas alınan aynı mahkemenin 16.04.2004 tarih ve 2003/328 Esas,

2004/14 Karar sayılı ilamı ile tayin olunan ceza kararnamesi ile hükmolunan cezanın doğrudan adli para cezası olması nedeniyle CMUK.nın 305. maddesi uyarınca bunun da tekerrüre esas olmayacağı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK.nın 58. maddesinin sanık hakkında uygulanmasına karar verilmesi,Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden,