Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/4446 K.2012/12234

Cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın, sanıklar ... ve ...'in ayrıca kasten yaralama suçundan, sanık ...'nün ise görevi kötüye kullanma suçundan bozma üzerine yapılan yargılamaları sonunda;

sanık ...'in eyleminin kamu görevlisinin suçu bildirmeme suçunu oluşturduğunun kabulü ile bu suçtan diğer sanıkların eylemlerinin bir bütün halinde cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkûmiyetlerine dair İnebolu Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 20.06.2007 gün ve 2006/205 Esas, 2007/87 Karar sayılı hükmümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, yerinde görülmeyen sanıklar müdafilerinin temyiz itirazlarının reddiyle sanıklar ..., ... ve ... hakkında cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyizin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mahkemece tekerrüre esas alınan İnebolu Sulh Ceza Mahkemesinin 13.11.2002 tarih, 2002/39 Esas, 2002/196 Karar sayılı ilamı ile hükmolunan cezanın doğrudan adli para cezası olması nedeniyle CMUK.nın 305. maddesi uyarınca tekerrüre esas olmayacağı gözetilmeden, bu ceza nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 58 ve 5275 sayılı Kanunun 108. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeple 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiyle düzeltilmesi mümkün olduğundan hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK.nın 58 ve 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesinin uygulanmasına ilişkin cümlenin hükümden çıkartılmasına, sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nın 7/2. maddesi uyarınca sanığın yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nın 231/5. maddesinde öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan Kanunun 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece 6008 sayılı Kanunun 7. maddesi de gözetilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,