Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/4747 K.2012/2294

Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'un yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 14.05.2007 tarih ve 2006/541 Esas, 2007/606 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve kabule göre sanığın yanına çağırdığı mağdureye fiili temas içeren herhangi bir eylemde bulunmaksızın, cinsel organını göstermek şeklinde şeklinde gerçekleşen eyleminin, 5237 sayılı TCK.nın 105/1. maddesinde düzenlenen cinsel taciz suçunu oluşturacağı gözetilmeden, yazılı şekilde sanık hakkında aynı Kanunun 103/1. maddesinde düzenlenen cinsel istismar suçundan hüküm kurulması,

Uygulamaya göre de;

Sanık hakkında TCK.nın 53. maddesinin uygulanmasına karar verilirken, aynı maddenin 3. fikrası uyarınca sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait hak yoksunluğunun koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,