Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/4789 K.2012/9116

Fuhuş suçundan sanık ...'nin yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Tokat 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 10.07.2008 gün ve 2007/216 Esas, 2008/293 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın mağdureler Maıa ve Lalı'yı kendi evinde barındırarak fuhuş için müşterilere aracılık etme eylemlerinin mağdure sayısınca suç teşkil etmesi nedeniyle ayrı ayrı TCK.nın 227/2.ve 43. maddelerine uyduğu gözetilmeden, sanığın TCK.nın 227/2. maddesi uyarınca bir kez cezalandırılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 27.09.2012 tarihinde eleştiriye ilişkin olarak oyçokluğu, onama ile ilgili olarak oybirliğiyle karar verildi.

KARŞI OY

TCK.nın 227/2. maddesinde düzenlenen fuhuş suçunun hukuki yapısında "teselsül" de mevcut olduğu düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun anılan Kanunun 43. maddesinin uygulanmasına ilişkin eleştirisine katılamıyorum.