Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/5587 K.2012/10318

Basit cinsel saldırı ve cinsel taciz suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Tavşanlı Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 05.07.2007 gün ve 2006/420 Esas, 2007/400 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 tarih ve 27369 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 Karar sayılı iki bin liraya kadar (iki bin dahil) para cezalarına dair hükümlerin temyiz olunamayacağına ilişkin 1412 sayılı CMUK.nın 305. maddesinin 3842 ve 5219 sayılı kanunlar ile değişik (1) numaralı bendinin Anayasa'ya aykırı olması nedeniyle iptaline ilişkin kararı 07.10.2010 tarihi itibariyle yürürlüğe girmiş olmakla birlikte, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı kararında vurgulandığı üzere,

hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki kanuni düzenlemenin dikkate alınması gerektiğinden, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan CMUK.nın 305/1. maddesi gereğince cezanın miktarına göre kesin olan cinsel taciz suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün temyiz kabiliyeti bulunmadığından, CMUK.nın 317. maddesi uyarınca sanık müdafii ve katılan vekilinin bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin REDDİYLE, basit cinsel saldırı suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemleri ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığı ve suçun işlenmesindeki özelliklerin değerlendirildiği yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 50. maddesindeki paraya çevirmeye dair hükümlerin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nın 7/2. maddesi uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nın 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece 6008 sayılı Kanunun 7. maddesi gözetilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması zorunluluğu,