Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/5696 K.2012/11980

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.09.2007 gün ve 2006/360 Esas, 2007/389 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın Cumhuriyet Savcılığındaki 10.04.2006 tarihli müdafii huzurundaki savunmasında suçlamayı kabul etmediği için uzlaşmak istemediğini beyan etmesi ve Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla mağdurun nüfus kaydı alınıp dosyasına konulduğundan bu hususlarda tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 109/2. maddesi yerine 109/1. maddesinin uygulanması alehye temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya içeriğinden sanığın mağdurun boğazını sıkarak harabe binaya götürdükten sonra arkasından sıkıca sarılmak suretiyle zorla fiili livata eylemini gerçekleştirdiği anlaşıldığından, cinsel istismar suçundan TCK.nın 103/4. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.05.2010 gün ve 2010/4-110 sayılı Kararına ve Adli Tıp Kurumunun 7 ve 23. maddelerine göre, suç tarihinde çocuk olduğu anlaşılan mağdurun muayenesi ve hakkındaki raporun düzenlenmesi sırasında, inceleme konusunun uzmanı olan çocuk psikiyatristi bulundurması gerektiği gözetilmeden, usulüne uygun teşekkül etmeyen ihtisas kurulu raporu itibar edilerek TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,