KÜNYE
(Kapatılan)14. Ceza Dairesi 2011/5806 E., 2012/10709 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Kasım 2012
Karar Metni
256 kelime·1 dk okuma
Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; sanıklar ... ve ...'in atılı suçtan mahkûmiyetlerine, sanıklar ... ve ...'nın beraatlerine dair Sultandağı Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 17.04.2008 tarihli ve 2005/161 Esas, 2008/20 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar ... ve ... müdafii ile Üst Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmünün incelenmesinde;
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
Sanıklar ... ve ... hakkında verilen mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanık ...'nın tekrar evlenmek amacıyla mağdureyi kucaklayarak zorla ...'in kullandığı araca bindirmesi şeklinde gelişen eylemlerin cebir kullanmak suretiyle cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturacağı ve sanıkların 5237 sayılı TCK.nın 109/2, 109/3-f ve 109/5. maddeleri gereğince cezalandırılmaları gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde TCK.nın 109/1 ve 3-f maddelerince hüküm kurularak eksik ceza tayini,
Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmünün incelenmesine gelince;
Tüm dosya kapsamına göre sanıklar ... ve ...'in mağdureyi kaçırarak sanık ...'in evine getirdikleri ve burada zorla tuttukları, sanık ...'in yer temini suretiyle suça yardım ettiği anlaşıldığı halde mahkûmiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,
Yargıtay 14. Ceza Dairesi, E. 2011/5806, K. 2012/10709, 2 Kasım 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama