Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/644 K.2011/597

Zorla kaçırıp alıkoyma, ırz ve namusa tasaddide bulunma suçlarından sanıklar ... ve ...'un bozma üzerine yapılan yargılamaları sonunda; basit cinsel saldırı ve zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından mahkûmiyetlerine dair Bafra Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.12.2005 gün ve 2005/225 Esas, 2005/208 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklara isnat olunan ırz ve namusa tasaddide bulunma suçunun tabi olduğu kanun maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı itibariyle, 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımının, suç tarihi olan 21.04.2003’den inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5230 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle bu suçtan kurulan hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Sanıklar hakkında zorla kaçırıp alıkoyma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyizlerin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümlerden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca sanıklar yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nun 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma

Koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,