KÜNYE
(Kapatılan)14. Ceza Dairesi 2011/6617 E., 2012/2787 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Mart 2012
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma
Kasten yaralama suçundan sanık ...'nın ve fuhuş suçundan sanık ...'nın yapılan yargılamaları sonunda; üzerlerine atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair Lapseki Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 31.01.2008 gün ve 2007/2 Esas, 2008/28 Karar sayılı hükmün ve 31.03.2008 gün ve 2007/2 Esas, 2008/28 Karar sayılı temyiz isteminin reddine dair Ek Kararın süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık ... hakkında kurulan 31.03.2008 tarihli temyizin reddine dair Ek Karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair karar usul ve kanuna uygun olduğundan sanığın temyiz itirazlarının reddiyle red kararının ONANMASINA,
Sanık ... hakkında kurulan temyiz isteminin reddine dair Ek Karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanığın yokluğunda verilen 31.01.2008 tarihli hükmün, Tebligat Kanunun 21 ve Tebligat Tüzüğünün 28. maddelerine göre 15.10.2007 tarihli celsede beyan ettiği adresine tebliğ yapılmış ise de; 04.02.2008 tarihinde dosyasına havale edilen Bakırköy 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.01.2008 tarihli talimat cevabı ile sanığın Çanakkale cezaevinde tutuklu olduğunun bildirildiği, usulsüz tebliğe istinaden sanık hakkında verilen mahkûmiyet kararının kesinleştirildiği, anlaşılmakla bu sanık yönünden temyizin süresinde olduğu kabul edilerek 31.03.2008 günlü temyiz isteminin reddine ilişkin Ek Kararın bu sanık yönünden kaldırılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanık hakkında kasten yaralama suçundan verilen cezada uygulama maddesi olan TCK.nın 86/2. maddesinin gösterilmemesi, mahallinde düzeltilebilir maddi yazım hatası olarak değerlendirildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 14. Ceza Dairesi, E. 2011/6617, K. 2012/2787, 8 Mart 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama