Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/7038 K.2012/10080

Müstehcenlik suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine, adli emanete alınan CD'lerin müsaderesine dair ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 12.03.2008 gün ve 2007/111 Esas, 2008/176 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Olayın oluş şekli, olay tutanağı, zabıt mümzii tanık Cevdet Kahraman'ın bunları doğrulayan beyanı ve tüm dosya kapsamından CD'lerin yakalandığı ve sanık tarafından izinsiz kullanıldığı anlaşılan deponun kapısının ısrarla birçok kez çalınmasına rağmen kapının açılmaması ve içerden sesler gelmesine rağmen cevap verilmemesi, kapının polis nezaretinde çilingir tarafından açılması, depoda sanık dışında kimsenin bulunmaması, CD'lerin depo içinde tezgah üzerinde açık ve sıralı şekilde ele geçirilmesi ve sanığa ait oldukları hususunda kuşku olmaması karşısında tebliğnamedeki bu hususta bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

05.03.2007 tarihli bilirkişi raporu içeriğinden emanete alınan 150 CD'den 2'sinde kayıtlı veriye ulaşılamadığı, 3 CD'nin boş olduğu, 11 CD'de uygulama yazılımlarına ait veri bulunduğu, 3 CD'de ise cinsel içerikli görüntü bulunmadığı gözetilerek toplam bu 19 adet CD'nin sahibine iadesine karar vermek gerekirken, emanete alınan 150 adet CD'nin tamamının müsaderesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hükmün müsadereye ilişkin bölümünün hüküm fıkrasından