Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/7700 K.2012/13158

Irza geçme ve zorla alıkoyma suçlarından sanık ...'ın, ırza geçme suçundan sanık ...'un yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan beraatlerine dair Tokat Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09.06.2008 gün ve 2005/280 Esas, 2008/126 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında ırza geçme suçundan verilen hükmün incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık ... hakkında ırza geçme ve alıkoyma suçlarından verilen hükümlere ilişkin katılan vekilinin temyizine gelince;

Mağdure Fadime'nin ölmeden önce kendi eliyle yazdığı not kağıtlarının içeriği, katılanların beyanları, tanıkların beyanları ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında, sanığın suç tarihinde yaşı küçük mağdurenin alıkoyma ve ırza geçme suçlarını işlediği sabit olduğu halde, atılı suçlardan mahkûmiyeti yerine, oluşa ve dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi kanuna aykırı olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak oluşa göre,

ırza geçme suçunun daha sonra yürürlüğe giren ve lehe olan 5237 sayılı TCK.nın 103/2. maddesininde öngörülen çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu ile alıkoyma suçunun daha sonra yürürlüğe giren ve lehe olan 5237 sayılı TCK.nın 109/1. maddesininde öngörülen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun cezasının üst sınırı ve sanığın suç tarihindeki yaşı itibarıyla, aynı Kanunun 66/1-d, 66/2-1.cümle maddeleri uyarınca asli zamanaşımı sürelerinin 7 yıl 6 ay olduğu, zamanaşımını en son kesen sorgu tarihi olan 28.11.2005 tarihinden inceleme gününe kadar bu sürenin geçtiği anlaşıldığından, ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden,