Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/793 K.2011/4071

Irza geçme ve mesken masuniyetini ihlal suçlarından sanık ...'un ırza geçme ve reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...'un yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'ın atılı suçlardan sanık ...'in de ırza geçme ve reşit olmayan kimseyi rızası ile kaçırıp alıkoyma suçlarından mahkûmiyetlerine dair ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.01.2006 gün ve 2005/410 Esas, 2006/11 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'un işlediği kabul edilip suç tarihi itibariyle lehe olan reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçu ile sanık ...'un işlediği kabul edilip suç tarihi itibariyle lehe olan mesken masuniyetini ihlâl suçunun ilgili kanun maddelerinde öngörülen cezalarının üst sınırları itibarıyla, 765 sayılı TCK.nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık asli ve ilâve zamanaşımına tâbi olduğu sanık ... yönünden suç tarihi olan 18.03.2003'den ve sanık ... yönünden ise suç tarihi olan 07.05.2003'den inceleme tarihine kadar bu sürelerin gerçekleştiği anlaşıldığından,

5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanıklar haklarında açılan davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Sanıklar haklarında ırza geçme suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesine gelince;

Anayasa'nın 141, 5271 sayılı CMK.nın 34, 230 ve 289/1g maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının gerekçeli olarak yazılması, bu gerekçede iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin gösterilmesi, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi, sanıkların suç oluşturduğu sabit görülen fiilleri ve bunun nitelendirilmesinin belirtilip açıklanması gerekirken, yazılı şekilde yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,