KÜNYE
(Kapatılan)14. Ceza Dairesi 2011/8232 E., 2012/2985 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Mart 2012
Karar Metni
267 kelime·1 dk okuma
Cinsel taciz suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Sakarya 2. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 26.09.2008 gün ve 2008/408 Esas, 2008/829 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanığın 5237 sayılı TCK.nın 53/1-c maddesindeki hak yoksunluğunun yalnız “kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile koşullu salıverilmesine kadar”, “diğer kişiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” sürmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin 53/1- a, b, c, d, e maddelerinde öngörülen tüm haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun kılınmasına karar verilerek 53/3. maddesine aykırılık yapılması,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden yargılama yapılmaksızın düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanarak hükümde yer alan TCK.nın 53/1-a, b, c, d, e maddesi gereğince kurulan hak yoksunluğunun hükümden çıkartılarak, yerine "TCK.nın 53/1-a, b, d, e maddesinde öngörülen haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, TCK.nın 53/3. maddesi uyarınca TCK.nın 53/1. maddesinin (c) bendinde belirtilen kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerinin koşullu salıverilmesine kadar, diğer kişiler yönünden ise
Yargıtay 14. Ceza Dairesi, E. 2011/8232, K. 2012/2985, 14 Mart 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama