KÜNYE
(Kapatılan)14. Ceza Dairesi 2011/8250 E., 2013/4227 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Nisan 2013
Karar Metni
261 kelime·1 dk okuma
Basit cinsel saldırı suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Afyonkarahisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 16.10.2008 gün ve 2008/198 Esas, 2008/347 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Suçun niteliğine etkisi bakımından mağdurenin nüfus kaydı getirtilmeden hüküm kurulmuşsa da; Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla nüfus kaydı örneği temin edildiğinden ve dosyadaki bilgilere uygun olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 03.02.2009 gün ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı ve olayda katılanın dosyaya yansıyan maddi bir zararının da bulunmadığı gözetilmeden, 5271 sayılı CMK.nın 231. maddesinde öngörülen diğer koşullar tartışılarak cezası da ertelenen sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olup olmadığına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
Uygulamaya göre de;
Hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK.nın 51/3. maddesi uyarınca belirlenecek denetim süresinin verilen hapis cezası süresinden az olamayacağı gözetilmeden, verilen hapis cezası süresinden daha az denetim süresinin belirlenmesi,
Erteli hapis cezasının uzun süreli olması nedeniyle TCK.nın 53/4. maddesi uyarınca TCK.nın 53. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 14. Ceza Dairesi, E. 2011/8250, K. 2013/4227, 10 Nisan 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama