Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/8803 K.2013/4827

Reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma suçundan sanık ... ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan sanık ...'nun bozma üzerine yapılan yargılamaları sonunda; eylemlerin 15 yaşını dolduran mağdurenin rızasıyla gerçekleştiğinin kabulüyle TCK.nın 26/2. maddesi uyarınca sanıkların atılı suçtan beraatlerine dair Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29.01.2008 gün ve 2007/205 Esas, 2008/13 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılanlar vekili ve sanık ... müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık ... hakkındaki beraat hükmünün gerekçesine yönelik bir itirazı olmayan sanık müdafiin, bu hükmü temyizde hukuki yararı bulunmadığından ve sanık hakkında fuhuş için başkasına kadın tedarik etmekten Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulmasına ilişkin ara kararın da temyizi kabil olmadığından, sanık müdafiin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin katılanlar vekilinin temyiziyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığına yanlış yazıldığı anlaşılan suç tarihinin 25.12.2002 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık ...'e isnat olunan ve sanık ...'in oluşa uygun olarak işlediği kabul edilen reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçunun 765 sayılı TCK.nın 430/2. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırları itibarıyla, aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu ve suç tarihi olan 25.12.2002'den itibaren inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ve 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden,