Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/9205 K.2013/2446

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyeti yoksun kılma suçlarından sanık ... ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından beraatlerine, sanık ...'in üzerine atılı cinsel istismar suçunun reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğunun kabulü ile bu suçtan mahkûmiyetine dair Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.10.2008 gün ve 2007/299 Esas, 2008/318 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılanlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 104/1, 43 ve 62. maddeleri ile tayin olunan 6 ay 7 gün hapis cezası, aynı Kanunun 50. maddesi gereğince adli para cezasına çevrildiği halde, sanık hakkında aynı Kanunun 53. maddesinde yazılı hak yoksunluğuna karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiyle düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasında yer alan “TCY.nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi uyarınca sanığın kendi alt soyu üzerindeki velâyet vesayet ve kayyumluk haklarını şartla salıverilme tarihine kadar aynı fıkranın (a, b, d,