Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/9377 K.2012/651

Fuhuş suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Acıpayam Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 18.11.2008 gün ve 2008/118 Esas, 2008/355 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

5237sayılı TCK.nın 227. maddesinde düzenlenen fuhuşa teşvik suçunun mağdure sayısınca oluşacağı gözetilmeden, tek suçtan mahkûmiyet kararı verilmesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dairemizce de benimsenen Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 tarih, 2008/11-250 Esas ve 2009/13 sayılı Kararında; CMK.nın 231/5-c maddesinde geçen zarar kavramının yalnızca maddi zararları ifade etmek için kullanıldığı, manevi zararın bu kapsamda bulunmadığı belirtilmiş olduğuna göre, dosyada mağdurenin maddi zararının bulunduğuna dair herhangi bir belge ya da bu konuda ileri sürülen bir iddia da bulunmadığı halde, zararın giderilmediğinden söz edilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,