KÜNYE
(Kapatılan)14. Ceza Dairesi 2011/9463 E., 2012/2207 K.·Karar
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Şubat 2012
Karar Metni
252 kelime·1 dk okuma
Cinsel taciz sucundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mâhkumiyetine dair Tavşanlı Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 30.12.2008 gün ve 2008/277 Esas, 2008/643 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Katılanın zararının giderilmediğinden bahisle CMK.nın 231. maddesi uygulanmamış olup; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 03.02.2009 gün ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 sayılı Kararında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı ve olayda katılanın dosyaya yansıyan maddi bir zararının da bulunmadığı gözetilerek, 5271 sayılı CMK.nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olup olmadığına ilişkin diğer şartların tartışılması lüzumu,
Seçimlik ceza içeren 5237 sayılı TCK.nın 105. maddesi ile uygulama yapılırken, hüküm fıkrasında hapis cezası tercih edilmesine karşın, kararın gerekçe kısmında, sanık hakkında para cezasına hükmedilmesi kanaatinin açıklanması suretiyle hükümde çelişkiye düşülmesi,
TCK.nın 50/1-f maddesi uyarınca sanığın kısa süreli hapis cezasının, kamuya yararlı hizmet sektöründe çalıştırılma seçenek yaptırımına çevrilmeden önce gönüllü olup olmadığının sorulması gerektiğinin gözetilmemesi,
Hüküm fıkrasında teselsül uygulaması yapılırken, kanun maddesinin yazılmaması suretiyle CMK.nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,
./..
...
Yargıtay 14. Ceza Dairesi, E. 2011/9463, K. 2012/2207, 27 Şubat 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama