Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/9512 K.2013/3759

Kasten yaralama, nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ... ile kasten yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17.10.2008 gün ve 2007/392 Esas, 2008/305 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan; sanık ... hakkında ise kasten yaralama, nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanıklar kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu birden fazla kişi birlikte işledikleri halde, sanık ... hakkında TCK.nın 109/3-b maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan sanıklar müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Sanığa atılı 5237 sayılı TCK.nın 86/2. maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçunun soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suçlardan olması ve mağdurenin Kütahya Cumhuriyet Başsavcılığında alınan 03.09.2007 tarihli ifadesinde, kayınpederi olan sanık ...'den şikâyetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, şikâyetten vazgeçmeden rücu etmekte mümkün olmadığından soruşturma ve kovuşturma şartının gerçekleşmediği gözetilerek bu suçtan açılan kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,