Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/9575 K.2013/2346

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs ve cinsel taciz suçlarından sanıklar ... ve ... ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs, cinsel taciz ve hakaret suçlarından sanık ...'in yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'a hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına, sanık ...'ın atılı diğer suçlardan ve öbür sanıkların üzerlerine atılı suçlardan beraatlerine dair ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 27.11.2008 gün ve 2008/478 Esas, 2008/606 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs ile sanıklar ... ve ... hakkında cinsel taciz suçlarından kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında cinsel taciz ve hakaret suçlarından kurulan hükümlerinin temyiz incelemesine gelince;

Mağdurenin samimi anlatımları ve tüm dosya içeriğinden, mağdurenin olay günü yaya olarak eve gitmekteyken sanık ...'ın mağdureye “Yavrum ne güzelsin, kalçaların ne güzel, gel beraber eğlenelim” şeklinde sözlerle cinsel tacizde bulunduğu, mağdurenin maruz kaldığı bu haksız eyleme tepki olarak sanık ...'a “Şerefsiz, aracının plakasını aldım, polise vereceğim” demesinden sonra sanığın mağdureye sinkaflı sözler söyleyerek hakaret suçunu işlediği anlaşıldığı, bu oluş ve olayın mahiyetine göre TCK.nın 129/3. maddesini uygulama olanağının bulunmadığı gözetilmeyerek, sanığın her iki suçtan mahkûmiyeti yerine yazılı gerekçeyle cinsel taciz suçundan beraatine, hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,