Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/9884 K.2012/114

Sanık ...’in ... olmayan mağdurun ırzına geçme, sanık ...’ın ise ırz ve namusa tasaddide bulunma suçundan yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...’in eyleminin ırz ve namusa tasaddide bulunma suçunu oluşturduğunun kabulü ile her iki sanığın bu suçtan mahkûmiyetlerine dair Ankara 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 10.03.2009 gün ve 2008/42 Esas, 2009/25 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü: Oluşa uygun kabule göre,

sanıkların ırz ve namusa tasaddide bulunma suçunun cezasının üst sınırı itibarıyla 765 sayılı TCK.nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, Aralık 2002 olan suç tarihi ile inceleme tarihi arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanıklar hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE,