Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/9939 K.2013/3457

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'in beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve fuhuş suçlarından sanıklar ... ile ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'nın çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi ile sanıklar ... ile ...'in beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı eylemleri reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek vâki şikâyet yokluğu nedeniyle davaların düşmesine,

sanıklar ... ile ...'in fuhuş suçundan mahkûmiyetlerine dair Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 04.12.2008 gün ve 2008/178 Esas, 2008/364 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar ... ve ... müdafii ile mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Mahkeme kararıyla doğum tarihi 11.11.1992 olarak tashih edilen ve buna göre kovuşturma evresinde beyanının alındığı 10.07.2008 tarihinde 16 yaşı içerisinde bulunan mağdurenin sanıklar hakkında şikâyetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, hükmü temyize ... bulunmayan mağdure vekilinin vâki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin sanıklar ... ve ... haklarında fuhuş suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafiin temyiziyle sınırlı şekilde yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık ...'in suçu 5237 sayılı TCK.nın 53/1-c. maddesinde yer alan velâyet hakkını kötüye kullanmak suretiyle kızına karşı işlediği halde, cezanın infazından sonra başlamak üzere aynı Kanunun 53/5. maddesi uyarınca hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mahkemece sanıklar haklarında fuhuş suçundan eylemlerine uyan TCK.nın 227/1. maddesi gereğince belirlenen 4 yıl hapis ve 100 gün adli para cezası üzerinden aynı Kanunun 227/5. maddesine göre 1/2 oranında artırım yapıldığında adli para cezasının 150 gün yerine 200 gün olarak belirlenmesi ve TCK.nın 62/1. maddesiyle indirimin 200 gün üzerinden yapılarak bulunan 166 günün 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20 TL'dan paraya çevrilmesi sonucunda sanıkların 3.320 TL adli para cezasına mahkum edilmesi suretiyle para cezasının fazla tayini,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 Sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 3. bendinin 2. fıkrasında yer alan “... sanıkların ayrı ayrı 6'şar yıl hapis ve 200'er gün adli para cezası ile cezalandırılmalarına” ibaresinin çıkartılarak,