Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2012/10217 K.2014/7792

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık Ahmet hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat hükmünün incelenmesinde;

Mağdurun aşamalardaki beyanı, tanık Zeynep'in anlatımı ile tüm dosya kapsamından sanık Ahmet ve mağdur Tuğba'nın aralarında arkadaşlık ilişkisi bulunduğu, ancak olayın öncesinde tartışmaları nedeni ile olay tarihinde sanık Ahmet'in mağdur ile konuşmak için yanına geldiği, mağdurun kabul etmemesi üzerine, mağduru, kolundan tutarak zorla yakında bulunan bir parka götürdüğü ve burada mağdur ile konuştuğu, akabinde ise mağduru şahsına bir zarar vermeksizin kendiliğinden bıraktığı anlaşıldığından, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK.nın 109/2 ve 110. maddeleri uyarınca mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken oluşa uygun düşmeyen gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Sanık Soner hakkında tehdit suçundan kurulan düşme hükmünün incelenmesinde ise;

Olay tarihinde sanık Soner'in mağdur sanık Ahmet'e söylediği iddia edilen “seni dağa kaldırırım” sözlerinin TCK.nın 106/1-1. cümlesinde yer alan mağdurun vücut dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit suçunu oluşturduğu, bu suçun takibinin şikâyete bağlı olmadığı, yine tüm dosya kapsamından, sanığın olay esnasında mağdur Ahmet'e yönelik “seni dağa kaldırırım” şeklindeki sözler ile tehdit ettiğinin mahkemece de oluşa uygun olarak kabul edilmesine rağmen, bu suçtan mahkûmiyeti yerine şikâyet yokluğundan