Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2012/10238 K.2014/6579

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece, sanığın suç tarihinde eski eşi olan mağdureyi yanında bulunan fakat kimlikleri belirlenemeyen kişilerle birlikte zorla bir araca bindirip ...'dan...'e götürdükten sonra, burada kaldıkları evde bacağına toplu iğne batırarak yaraladığı oluşa uygun olarak kabul edilmiş olup, buna göre sanığın kasten yaralama eyleminin ayrı bir suç teşkil ettiği açıkça anlaşıldığından ve mahkemenin sanık hakkındaki hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verirken gösterdiği gerekçeler isabetli bulunduğundan tebliğnamedeki bozma isteyen düşüncelere iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 13.05.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Karşı Oy

Yasa metnini incelediğimizde, kişiyi hürriyetten yoksun kılma suçlarının zora dayalı halini düzenleyen TCK. nın 109/2 maddesine göre, “Kişi, fiili işlemek için veya işlediği sırada, cebir, tehdit veya hile kullanırsa..” şeklindeki ifadeler karşısında, suçu işlemek için veya işlendiği sırada gerçekleştirilen cebir, tehdit ve hilenin ayrı suçlar olmayacağı, suçun unsurları olduğu görülmektedir.

Suçun unsuru olmayan müstakil suç oluşturan durum ise TCK.nın 109/6 maddesinde düzenlenmiştir. Bu maddeye göre, “Bu suçun işlenmesi amacıyla veya sırasında kasten yaralama suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış hallerinin gerçekleşmesi durumunda, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır.” denilmektedir.

Bu durumda, suç işlemek için veya suç işlendiği sırada gerçekleştirilen yaralamanın basit ve temel halleri suçun unsurunu oluşturacağı, bu durumu geçen neticesi sebebiyle ağırlaşmış hallerin ise suçun unsuru olmayacağı, ayrıca cezalandırılacağı anlaşılmaktadır. Bu haller ise TCK.nın 109/6 maddesinde işaret edilen, TCK.nın 87. maddesinde düzenlenen yaralamanın neticesi sebebiyle ağırlaşmış hallerdir.

Dairemizce yapılan değerlendirmelerde ise, şahsa verilen zararın hangi aşamada gerçekleştiridiğine bakılarak, yani konuya ikiye ayrılarak yaklaşılmaktadır. Dairemiz, cebirin, suçu işlemek, yani mukavemeti kırmak ve kaçmasına engel olmak için yapılanı ile, mukavemet kırıldıktan sonraki aşamada temadi sırasında, mukavemeti kırma ve kaçmayı engelleme dışında uygulanan şiddeti ayırmaktadır. Suç tamamlandıktan sonra, temadi sırasında suçun işlenmeye devamı için zorunlu olmayan basit yaralamaların ayrı bir suç oluşturacağını kabul etmektedir.

Kanaatimizce, Dairemizin bu görüşüne katılmak mümkün değildir. Zira TCK.nın 109/2 maddesinde " Kişi, fiili işlemek için veya işlediği sırada, cebir, tehdit veya hile kullanırsa,.." şeklindeki ibarelerde geçen fiili işlemek için ibaresi dairemizin benimsediği, suçu gerçekleştirmek için mukavemet kırmaya ve kaçmayı engellemeye yönelik yaralama hallerini tarif etmektedir.

Ancak maddede geçen ..veya işlediği sırada ibaresi, suçun temadi ettiği aşamada gerçekleştirilen basit ve temel yaralama hallerinin de madde kapsamı içinde olduğunu açıkça göstermektedir. TCK 109/2 maddesindeki suçun ceza miktarı bu hallerde göz önüne alınarak tayin edilmiştir.

Suçun tamamlandığı aşamadan sonraki, temadi eden safhada gerçekleştirilen yaralamanın basit ve temel hallerinin suçun unsuru olmadığı kabul edilmez ise, madde metninde geçen “..veya işlendiği sırada” ibaresinin bir anlamı olmazdı. Keza TCK 109/6 maddesindeki "Bu suçun işlenmesi amacıyla veya sırasında kasten yaralama suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış hallerinin gerçekleşmesi durumunda, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır." fıkrası da anlamsız kalırdı.

Zira fiilin işlendiği aşamadaki yaralamanın TCK 87. kapsamında kalması halinde ayrıca cezalandırılır demek, fiil daha alt seviyede kalması halinde cezalandırılmaz anlamını içermektedir. Nitekim şimdiye kadar uygulama da, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarında yaralamanın basit veya temel hali için ayrıca yaralama suçundan bir ceza tayini cihetine gidilmemiştir. Keza bu yaralamanın fiilin hangi safhasında olduğuna da bakılmamıştır.

Bu yaralamalar ister başta eylemi gerçekleştirirken ister eylemin temadi ettiği, yani işlendiği aşamada olsun bu zamana kadar böyle bir ayırım cihetine gidilmemiştir. TCK.nın 109. maddesinin 2. ve 6. fıkrasındaki ibareler böyle bir yoruma müsaade etmeyecek açıklıktadır. Kanunun açık metinleri karşısında suçun temadisi sırasında gerçekleştirilen TCK 87. kapsamından daha hafif nitelikteki yaralama hallerinde ayrıca ceza verilemez. Bu hale ancak şu istisna olabilir.

Oda, madde tanımı içermediği için eziyet ve işkence gibi bir haller suçun unsuru olmadığından ayrıca cezalandırılır. Açıklanan nedenlerle temadi de iken yapılan basit ve temel yaralamalardan dolayı ayrıca ceza vermek suçta ve cezada kanunilik prensibine de uymaz.

Somut olayımızda, sanık ayrı yaşadığı eşini birlikte yaşamaya ikna etmek için önce ...’dan...’e kaçırmış,...’te de ikna etmeye uğraşmış, ...’teki tartışmaları esnasında mağdureye toplu iğne batırarak basit yaralama eyleminde bulunmuştur. Bu haliyle ...’teki basit yaralama hürriyetten yoksun kılma suçunun işlendiği, yani temadi ettiği sırada gerçekleştirilen bir eylem olduğu ve TCK.nın 109/6 da belirtilen şekilde nitelikli olmadığı için hürriyetten yoksun kılma suçunun unsuru olup, ayrı bir suç oluşturmaz. Bu nedenle sayın çoğunluğun iki ayrı suç oluştuğuna ilişkin görüşüne katılmıyorum.