Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2012/11337 K.2014/9095

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

CMK.nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu, suçtan zarar gören mağdure ile anne babasının şikâyetçi olduğu, mağdureye yaşı nedeniyle atanan zorunlu vekilinin de sanığın cezalandırılmasını isteyip mahkemece verilen hükmü temyiz ederek açıkça katılma iradesini ortaya koyduğu,

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.10.2010 gün ve 2010/9-149 Esas, 2010/205 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere mağdurenin katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görülmekle, CMK.nın 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören mağdure B.. A..'in davaya katılan ve vekili Av. M.. T..'ın katılan vekili olarak kabul edilmesine karar verilmekle yapılan incelemede;

Mağdurenin aşamalardaki istikrarlı ve samimi beyanlarına, özellikle bu beyanları destekler mahiyetteki tanık Elanur'un aşamalardaki ve tanık Sebila'nın 30.06.2009 tarihli istinabe suretiyle alınan beyanına ve olayın ortaya çıkış şekline göre; sanığın, öğrencisi olduğu mağdureyi boş bulduğu kütüphane ve labaratuvar gibi yerlere götürerek onu sevdiğini ve beğendiğini söyleyip kucağına aldığı, öptüğü ve vücudunu okşadığının anlaşılması karşısında, üzerine atılı zincirleme şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçunu işlediği gözetilerek, TCK.nın 103/1, 103/3 ve 43. maddeleri uyarınca mahkûmiyeti yerine, dosya kapsamıyla bağdaşmayan gerekçelerle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,