Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2012/11826 K.2012/9176

Reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Ordu Ağır Ceza Mahkemesinden verilen hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 29.09.2011 gün ve 2011/2101 Esas, 2011/408 sayılı kararına, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.11.2011 tarih ve 2006/168923 sayılı itiraznamesi ile itiraz edilerek Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesinden sonra,

05.07.2012 tarihli 28344 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle 5271 sayılı CMK.nın 308. maddesine eklenen 2 ve 3. fıkralar ve 6352 sayılı Kanunun 101. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 5. madde uyarınca itiraz konusunda bir karar verilmek üzere dosya Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından Daireye gönderilmekle incelendi;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının sanık ... hakkındaki itirazı yerinde görüldüğünden Dairemizin 29.09.2011 gün ve 2011/2101 Esas, 2011/408 sayılı kararının CMK.nın 6352 sayılı Kanunla değişik 308. maddesi uyarınca sanık ... yönünden KALDIRILMASINA karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre, sanık ...’in atılı suça, aracın kapısını açmak ve araçta teybin sesini açarak mağdurun sesinin çevreden duyulmasını engellemek suretiyle asli fail olarak katıldığının anlaşılmasına karşın, 765 sayılı TCK.nın 65/3. maddesi uygulanmak suretiyle sanığa noksan ceza tayini, karşı temyiz bulunmadığından;

sanık hakkında asli fail olarak hüküm kurulmuş olması halinde 765 sayılı TCK.nın 430/1, 433 ve 59. maddeleri gereğince asgari olarak 2 yıl 1 ay hapis cezasına hükmolunması gerektiğinden sanığın cezasının yanılgılı uygulama sonucu hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun değerlendirilmesini zorunlu kılacak şekilde 2 yıldan az hapis cezası olarak belirlenmiş olması itibarıyla sanığın lehine hükümlerden farklı biçimde ve 2. kez yararlandırılması anlamına geleceğinden CMK.nın 231/5. maddesi kapsamında sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının değerlendirilmesi mümkün bulunmadığından bu hususlardaki

eksiklikler bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık ... hakkında 765 sayılı TCK lehe kabul edilip cezalar buna göre belirlendiği halde, verilen hapis cezasının 5237 sayılı TCK.nın 51. maddesi uyarınca ertelenmesi suretiyle 5252 sayılı TCK.nın 9. maddesine aykırı davranılması,