Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2012/12406 K.2013/4681

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve cinsel taciz suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; eylemlerin bir bütün olarak cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu kabul edilerek mahkûmiyetine dair Ankara 9. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 31.12.2010 gün ve 2010/303 Esas 2010/1036 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın hileyle ve cinsel amaçla mağdurları işyerine götürüp hürriyetlerinden yoksun kıldıktan sonra herhangi bir

temas olmaksızın soyunmalarını istemesinin ayrıca cinsel taciz suçunu da oluşturacağı, mağdur ...'nin sanıktan şikâyetçi olması nedeni ile sanığın ayrıca bu suçtan da cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiıği gözetilmeden eylemlerin bir bütün olarak cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu kabul edilmesi ve ayrıca sanık hakkında uygulama yapılırken 5237 sayılı TCK.nın 109/2, 109/3-f,

109/5 maddesinden sonra 43 ve 62. maddelerinin tatbiki ile sanığın 6 yıl 3 ay hapsine karar verilmesi yerine uygulama sırasında hataya düşülerek TCK.nın 43. maddesinin aynı Kanunun 109/2. maddesinden hemen sonra uygulanması suretiyle 5 yıl 15 ay hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.