KÜNYE
(Kapatılan)14. Ceza Dairesi 2012/13472 E., 2013/6282 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Mayıs 2013
Karar Metni
301 kelime·2 dk okuma
Evi terk eden çocuğu ailesini veya yetkili makamları durumdan haberdar etmeksizin yanında tutma suçundan sanık ... 'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... 1. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 05.04.2011 gün ve 2008/1121 Esas, 2011/290 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Suçun oluşumuna etkisi bakımından evi terk eden çocuk ...'nin nüfus kaydı getirtilmeden hüküm kurulmuş ise de, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla nüfus kayıt örneği temin edildiğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 03.02.2009 gün ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı ve olayda müştekinin dosyaya yansıyan maddi bir zararı da bulunmadığı gibi; daha önceden kasıtlı bir suçtan mahkum olmayan sanığın savunmasının talimatla alındığı,
mahkemede hiç bir duruşmaya katılmadığından davranışlarının izlenip, gözlenemediği ve CMK.nın 231/6. maddesinde öngörülen diğer koşullar tartışılarak bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, mağdur ve müştekinin şikâyetinin devam etmesi, zararlarının karşılanmaması, sanığın izlenen, gözlenen tutum ve davranışları dikkate alındığında olumlu yönde kanaat oluşmadığı şeklindeki yasal olmayan yetersiz gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Yargıtay 14. Ceza Dairesi, E. 2012/13472, K. 2013/6282, 21 Mayıs 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama