Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2012/13788 K.2014/9281

Sanık Mustafa'nın gıyabında verilen ve aynı konutta oturan annesi A. T. imzasına 12.10.2011 günü tebliğ edilen hükmü, kanunî süre geçtikten sonra 05.03.2012 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından ve eski hale getirme nedenleri de yerinde görülmediğinden temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince reddiyle, incelemenin sanıklar Metin ve Mehmet hakkında kurulan hükümler yönünden inceleme yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Mağdure hakkında olaydan bir gün sonra alınan adli muayane raporu ve mağdurenin sanıkların kendisini darp etmediklerini, yaralanmasının, ağzını kapatıp arabaya bindirdikleri esnada olduğunu beyan etmesi karşısında, mağduredeki yaralanmanın TCK.nın 109/2. maddesinde tanımlanan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun cebir unsuru olduğu, mevcut ekimoz ve lezyonların mağdurenin şahsına zarar verme olarak kabul edilemeyeceği gözetilmeden, şartları oluştuğu halde TCK.nın 110. maddesinde yer alan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması,