Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2012/13836 K.2014/9871

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenip gereği düşünüldü:

Dosyada mağdure Hasret'in veya velisinin şikâyetten vazgeçtiğine dair belge veya beyanı bulunmadığı gibi, mağdurenin aşamalardaki beyanları ve tüm dosya içeriğinden, suça sürüklenen çocukların, nüfus kaydına göre suç tarihinde 18 yaşından küçük mağdure H. yönelik bedensel temas içeren eylemlerinin TCK.nın 103/1-b maddesinde öngörülen çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek TCK.nın 102/1. maddesinde yer alan basit cinsel saldırı suçunu oluşturduğu da gözetilerek hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59,

60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında.

5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan Kanun ile sonradan yürürlüğe giren Kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan Kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki Kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,