Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2012/14503 K.2013/3847

Kötü muamele suçundan sanık ...'ün yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair İzmir 13. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 18.02.2010 gün ve 2009/901 Esas, 2010/230 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısının tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 gün ve 2009/2-43-56 sayılı ilamında açıklandığı üzere; sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 232/1. maddesi uyarınca hükmolunan 1000,00 TL. adli para cezası kesinlik sınırı içinde ise de; O Yer Cumuriyet Savcısının temyizi suç vasfına yönelik olduğu, bu gibi hükümlerin aleyhe başvuru üzerine temyiz denetimine konu olabileceği gözetilerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5237 sayılı TCK.nın 232. maddesinde düzenlenen aile bireylerine kötü muamele suçu, yaralama, hakaret ve tehdit gibi kanunun başka maddelerinde açıkça düzenlenmiş suçlar dışında aile bireylerine karşı işlenen eylemleri (çıplak gezdirme, aç bırakma, sürekli alay etme, korkutma gibi) kapsamaktadır.

İddianamede sanığın kötü muamele suçunu oluşturacak eylemlerinden söz edilmediği gibi, buna ilişkin kanıtın da bulunmaması karşısında, sanığın ikrarı, mağdurenin anlatımı ve adli raporla kanıtlanan, sanığın resmî nikahlı eşi olan mağdureyi döverek basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralamaktan ve mağdurenin onur, şeref ve saygınlığına rencide edici iddianamede belirtilen sözleri söylemekten ibaret eylemlerinin 5237 sayılı TCK.nın 86/2, 3-a ve 125/1. maddelerine uyan eşe karşı kasten yaralama ve hakaret suçunu oluşturduğu gözetilmeden,

suç vasfında hataya düşülerek kötü muamele suçundan aynı Kanunun 232/1. maddesi uyarınca mahkûmiyet hükmü kurulması,