Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2012/14550 K.2014/3182

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, Sanığa hükmün Tebliğat Kanununun 21. maddesi uyarınca tebliğ edildiği, ancak tebliğatın Tebliğat Tüzüğünün 28. maddesine uygun olarak yapılmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz istemi süresinde kabul edilerek gereği düşünüldü: Gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği yer ve zaman diliminin yazılmaması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım eksikliği kabul edilmiştir.

Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 tarih ve 27369 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 sayılı Kararı ile iki bin liraya kadar (iki bin dahil) para cezalarına dair hükümlerin temyiz olunamayacağına ilişkin 1412 sayılı CMUK.nın 305. maddesinin 3842 ve 5219 sayılı Kanunlar ile değişik (1) numaralı bendinin Anayasa'ya aykırı olması nedeniyle iptaline ilişkin kararı 07.10.2010 tarihi itibarıyla yürürlüğe girmiş olmakla birlikte, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı Kararında vurgulandığı üzere,

hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki yasal düzenlemenin dikkate alınması gerektiğinden, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nın 305/1. maddesi gereğince sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü cezanın miktarına göre kesin olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi uyarınca sanığın temyiz isteminin reddiyle, incelemenin cinsel taciz suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü: