Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2012/14914 K.2013/1190

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından sanıklar ... ve ...'nun yapılan yargılamaları sonunda; ...'ın atılı suçlardan mahkûmiyetine, ...'nun kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından mahkûmiyetine, tehdit suçundan beraatine dair ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 01.06.2011 gün ve 2011/69 Esas, 2011/147 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ... ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık ...'nın hükmü temyiz ettikten sonra 26.01.2012 tarihinde verdiği dilekçe ile temyiz isteminden vazgeçmiş bulunduğu anlaşıldığından ve sanıklar hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan açılan davada, bu suçtan müdahil sıfatını alabilecek surette doğrudan zarar görmesi söz konusu olmayan müştekinin usulsüz olarak müdahilliğine karar verilmesi hükmü temyiz hakkı vermeyeceğinden, müşteki vekilinin bu suçlara yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin katılan vekilinin, sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiziyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit, sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanıklar hakkında hapis cezasına mahkûmiyetlerinin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre 53/1-c madde ve bendinde yer alan kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğun koşullu salıvermeye kadar uygulanacağı, alt soyu haricindekiler yönünden ise bu hak yoksunluğunun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerde yer alan 5237 sayılı TCK.nın 53/1-c maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler hükümden çıkartılarak, yerlerine “TCK.nın 53/1-c madde ve bendinde yer alan kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun koşullu salıvermeye kadar;

alt soyları haricindekiler yönünden ise bu hak yoksunluğunun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 08.07.2011 gün ve 1296 sayılı Kararı ile ... 2. Asliye Ceza Mahkemesi kapatıldığından, dosyanını ...