Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2012/15668 K.2013/1839

Cinsel taciz suçundan sanık ...’in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair ...

Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 27.09.2010 gün ve 2010/414 Esas, 2010/871 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın olay tarihinde mağdureyi ikametine kadar takip ettikten sonra apartman girişinde önce mağdureden telefon numarasını istediği, mağdurenin reddetmesi üzerine ismini sorarak mağdureye doğru eğilip bir kere öpeyim dediği, mağdurenin bebek arabasını sanığa doğru iterek asansöre binip kaçmak istediği esnada sanığın da asansöre bindiği,

mağdurenin bağırması üzerine sanığın panikleyerek kaçması şeklinde gerçekleştiği iddia edilen olayda; sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK.nın 102/1 ve 35. maddeleri kapsamında düzenlenen basit cinsel saldırıya teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin tayin ve takdirinin üst dereceli asliye ceza mahkemesine ait olduğu düşünülerek 5235 sayılı Kanunun 11 ve CMK.nın 4 ve devamı maddeleri gereğince görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,