Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2012/1612 K.2014/293

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kişilerin huzur sükunu bozma suçlarından sanık A.. Ö..'in bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Osmaniye 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 20.01.2010 gün ve 2009/273 Esas, 2010/18 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin cebir, tehdit veya hile kullanılmaksızın sanıkla gönüllü olarak birlikte kaçması, sanığın mağdureye yönelik hukuka aykırı herhangi bir eyleminin bulunmaması karşısında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurları oluşmayıp, eylemin TCK.nın 234/3. maddesinde düzenlenen çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi,

Katılanların kullandığı telefonun aranma kayıtları getirtilip incelenmeden, eksik araştırma ile sanığın, müştekinin evini sık sık arayarak kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunu işlediğinin kabulü ile mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümde mağdurenin çocuk olması sebebiyle artırım yapılırken kanunun maddesinin 109/3-f yerine, 109/2-f yazılması,