Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2012/1824 K.2012/2933

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanıklar ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'ın beraatine, sanık ...'un atılı suçtan mahkûmiyetine dair Üsküdar 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15.03.2011 tarih ve 2009/40 Esas, 2011/79 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi,

Sanık ... müdafiin beraat hükmünü temyizde hukuki yararı bulunmadığı gibi hükmün gerekçesine yönelik bir temyizi de olmadığından CUMK.nın 317. maddesi gereğince temyiz talebinin reddine, incelemenin sanık ... hakkında kurulan hükmün temyizi ile sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü: 5237 sayılı TCK.nın 103. maddesinin 4 fıkrasında, suçun aynı maddenin 1-a fıkrası ve bendinde gösterilen çocuklara karşı cebir veya tehditle işlenmesi ağırlaştırıcı neden olarak öngördüğünden, olayda 103/1-a maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığı gözetilmeden,

sanığa 103/2. maddesi ile tayin olunan ceza 103/4. madde ile artırılmış ise de; mağdurenin olay nedeni ile ruh sağlığının bozulmasından dolayı TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanması karşısında bu yanılgı sonuç cezada etkili olmadığından tebliğnamedeki bu konuda bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.