Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2012/1937 K.2013/12304

Irza geçme suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair Bakırköy Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.09.2007 gün ve 2004/3927 Esas, 2007/197 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde mağdurun anne ve babasının evlerinden ayrıldıkları sırada 5 yaşındaki çocukları olan mağduru, sanığın gözetiminde bıraktıkları, sanığın sırf bu amaçla çağrıldığı, bu itibarla sanığın mağdur üzerinde gözetim yükümlülüğü bulunduğundan tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, 5237 sayılı TCK.nın 43. maddesinin, aynı Kanunun 103/2 ve 103/3. maddeleri uyarınca cezanın belirlenmesinden sonra uygulanması gerektiği gözetilmeden bu sıraya uyulmayarak TCK.nın 103/2. maddesi uyarınca cezanın belirlenmesinden sonra uygulanması sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın koruma ve gözetim yükümlülüğünde bulunan mağdura karşı atılı suçu işlemesi nedeniyle TCK.nın 103/3. maddesi uyarınca arttırım yapıldığı sırada anılan kanun maddesinin hükümde gösterilmemesi,