Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2012/2799 K.2014/595

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık N.. K..'nın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Adana 7. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 04.02.2010 gün ve 2009/1134 Esas, 2010/53 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ve müdafii ile mağdur Ö.. A.. tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Yargılama aşamalarında sanıktan şikâyetçi olmadığını belirten mağdurun, davaya katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığı, bununla birlikte 04.02.2010 tarihinde yüzüne karşı verilen hükmü, kanuni süre geçtikten sonra 26.02.2010 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin sanık ve müdafiin temyiz istemi ile sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanığın temyiz dilekçesi ekinde ibraz ettiği Fırat Üniversitesi Hastanesi Başhekimliği'nin iki psikiyatri uzmanı ve bir nöroloji uzmanı tarafından düzenlenen 23.02.2010 tarihli, sanıkta BTA duygudurum bozukluğu tanısının konulduğunu belirten raporu karşısında sanığın suç tarihinde işlediği fiilin anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamamasına ve fiillerle ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmasına etkili akıl hastalığı bulunup bulunmadığı konusunda rapor aldırıldıktan sonra hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabul ve uygulamaya göre ise,

Sanık hakkında hapis cezasına mahkûmiyetinin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre 53/1-c madde ve bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğun koşullu salıvermeye kadar uygulanacağı, alt soyu haricindekiler yönünden ise bu hak yoksunluğunun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,