Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2012/2915 K.2014/877

Basit cinsel saldırı suçundan sanık L.. Ö..'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan akıl hastalığı nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına dair Mut Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 01.03.2011 gün ve 2010/194 Esas, 2011/60 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suç tarihi itibarıyla 18 yaşından küçük olan mağdureye yönelik gerçekleştirilen cinsel eylemin TCK.nın 103/1. maddesindeki basit cinsel istismar suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi,

Kabule göre de;

TCK.nın 32. maddesi gereğince, sanıkta bulunan akıl hastalığı nedeniyle kusurlu olamayacağından hakkında cezaya hükmedilmeyeceği, ancak sanığın üzerine atılı basit cinsel istismar suçunu işlediği sabit olması karşısında, kişi hakkında akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirlerine başvurulacağına ilişkin kanunun amir hükmü gözetilmeden, mahkemece akıl hastalığı sebebiyle ceza ehliyetinin bulunmadığından bahisle hakkında 5237 TCK.nın 32/1. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilen sanık hakkında aynı Kanunun 57/1. madde ve fıkrası uyarınca,

yüksek güvenlikli bir sağlık kuruluşunda koruma ve tedavi altına alınmasına karar verilmesi gerektiği halde, dosya içerisinde bulunan sağlık kurulu raporuna istinaden koruma ve tedavi tedbirlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,