Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2012/3038 K.2013/5512

Irza geçme ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...'in bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; ırza geçme suçundan mahkûmiyetine, reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan açılan davanın zamanaşımı süresinin geçmesi nedeniyle düşürülmesine dair ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.01.2011 gün ve 2010/14 Esas, 2011/11 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili ve sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan kurulan hükmün incelemesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen düşme hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında ırza geçme suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin aşamalardaki anlatımlarında, sanığın ilk olarak 2002 yılı Ağustos ayı sonlarında zorla ırzına geçtikten sonra, 2003 yılı sonuna kadar kendisini arayıp cinsel ilişkiye girdiklerini ailesine söyleyeceğinden bahisle tehdit ederek evlerine götürüp bir çok kez ırzına geçtiğini söylemesi ve mahkemece de sanığın 2002 yılı Ağustos ayındaki ilk eylemden sonra mağdure ile zaman içinde bir çok kez cinsel ilişkiye girdiğinin oluşa uygun olarak kabul edilerek hakkında TCK.nın 80. maddesinin uygulanması karşısında, suç tarihinin teselsülün sona erdiği 2003 yılı sonları olduğu ve bu tarih itibarıyla sanığın 15 yaşını tamamladığı,

dolayısıyla sanık hakkında 2253 sayılı Kanunun 12/2. maddesinin uygulanamayacağı ve son suç tarihi itibarıyla 15-18 yaş grubunda bulunan sanığın cezasının 765 sayılı TCK.nın 55/3. maddesi ile indirilmesi gerektiği, lehe aleyhe Kanun değerlendirilmesinin de buna göre yapılması gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Uygulamaya göre ise;

Sanık hakkında 765 sayılı TCK.nın 414/1, 80. maddelerine göre verilen 5 yıl 10 ay hapis cezası, aynı Kanunun 418/2. maddesiyle artırılırken aylar yıla çevrilerek 7 yıl 16 ay yerine, 8 yıl 4 ay olarak ve 2253 sayılı Kanunun 12/2. maddesiyle yapılan indirim sonucu da 3 yıl 14 ay yerine, 4 yıl 2 ay olarak yanlış belirlenerek fazla cezaya hükmolunması,