Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2012/3254 K.2013/11653

Zorla kaçırıp alıkoyma ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından sanıklar ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair Ödemiş Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.04.2010 gün ve 2009/308 Esas 2010/110 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan verilen hükümlerin incelenmesinde;

Sanıklara isnat olunan konut dokunulmazlığını ihlal suçunun 765 sayılı TCK.nın 193/2. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla 765 sayılı TCK.nın 102/4, 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi bulunduğu ve suç tarihi olan 06.10.2003 gününden inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanıklar hakkında açılan davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Sanıklar hakkında zorla kaçırıp alıkoyma suçundan verilen hükümlere ilişkin sanıklar müdafiin temyizine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine,

Ancak,

Oluşa, kabule ve uygulamaya göre, sanık ... ile eyleme azmettiren olarak katılan ve dolayısıyla suçu ... ile birlikte doğrudan işlemediği anlaşılan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK.nın TCK nın 109/3-b maddesi gereğince temel cezadan artırım yapılmaması gerektiği, buna göre sonuç ceza itibarıyla 5237 sayılı TCK.nın 109/2. maddesinin sanıklar açısından daha lehe olduğu gözetilmeyerek, yazılı şekilde 765 sayılı TCK.nın 429/1. maddesinden hüküm kurulması,