Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2012/3362 K.2013/2371

Reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoymak, cinsi münasebette bulunmak ve fuhuş için erkeklere kadın tedariki suçlarından hükümlü ... hakkında 5237 sayılı TCK.nın uygulanıp uygulanmayacağı ile ilgili olarak Fethiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 13.07.2010 gün ve 2009/185 Esas, 2010/534 Karar sayılı ilamın süresi içinde Yargıtayca incelenmesi hükümlü tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Hükümlünün reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan kurulan beraat hükmünü temyizde hukuki yararı bulunmadığı gibi hükmün gerekçesine yönelik bir temyizi de olmadığından CMUK.nın 317. maddesi gereğince temyiz talebinin reddiyle, incelemenin kurulan diğer hükümlerin temyizleri ile sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Hükümlü hakkında fuhuş için başkasına kadın tedarik etme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, 765 sayılı TCK.nın lehe kabul edilip buna göre yapılan uyarlama kararı usul ve kanuna uygun olduğundan, hükümlünün temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Hükümlü hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesine gelince;

Reşit olmayanla cinsel ilişki suçunun kovuşturması şikâyete bağlı olup uzlaşma kapsamında kaldığı, 5560 sayılı Kanun ile değişik CMK.nın 253/3. maddesinde cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda uzlaşma yoluna gidilemeyeceği belirtilmekle birlikte atılı suçun aleyhe düzenleme getiren bu değişiklikten önce işlendiği ve 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi dikkate alınarak kovuşturma şartı olan uzlaşma hükümlerinin uygulanması gerektiğinden öncelikle CMK.nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma girişiminde bulunulması gerektiğinin gözetilmemesi,