Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2012/3804 K.2014/7321

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın olaydan bir süre önce maç izlediği lokalde hesap ödeme meselesi yüzünden çıkan tartışma sonucunda mağdurun da aralarında bulunduğu kalabalık bir grup tarafından darp edilmesinin verdiği hiddet ve elem nedeniyle mağdura yönelik atılı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında, kalabalık bir grup tarafından gerçekleştirme şeklindeki haksız tahrikin ağırlığı gözetilmeden sanık aleyhine sonuç doğuracak şekilde TCK.nın 29. maddesi uyarınca alt sınırdan uygulama yapılarak sanık hakkında fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.06.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Karşı Oy

Dosya kapsamından, Silivri İlçe Jandarma Komutanlığında üsteğmen olarak çalışan sanık Ö.. A..'in 24.08.2008 günü ilçe merkezinde bulunan "Beşiktaşlılar Lokali" adlı yerde, aralarında çıkan tartışma nedeniyle müşteki K..

B.. ile birlikte kalabalık bir grup tarafından darp edildiğini ve bu olayın aklından çıkmadığını iddia ederek 28.08.2008 günü saat 00.30 sıralarında Jandarma Komutanlığına ait araç ile müşteki K..G..'ı çalıştığı hastaneden aldıktan sonra, araç içerisinde darp ederek Jandarma Komutanlığı bahçesine götürdüğü, burada ellerini kelepçeleyip darp etmeye devam ettiği, müştekinin darp sonucunda basit tıbbi müdahele ile giderilebilecek ölçüde yaralandığı, ayrıca olay sırasında, sanığın müştekiye tabanca göstererek tehdit ettiği, İlçe Jandarma Komutanı Binbaşı O..

K..'ın müdahelesi ile olayın son bulduğu anlaşılmaktadır.

Yargılama yapan Silivri 2. Asliye Ceza Mahkemesi, 5237 sayılı TCK.nın 109/2-3-d, 29 ve 62. maddeleri gereğince, sanığın sonuç olarak, 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar vermiştir.

5237 sayılı TCK.nın 29. maddesi "Haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işleyen kimseye, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine onsekiz yıldan yirmidört yıla ve müebbet hapis cezası yerine oniki yıldan onsekiz yıla kadar hapis cezası verilir. Diğer hallerde verilecek cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadarı indirilir." şeklindedir.

Mahkeme teşdit sebebi görmediğini belirterek sevk maddesi olan TCK.nın 109/2. maddesinde iki yıldan yedi yıla kadar öngörülen cezanın alt sınırından ayrılmamış, "tahrik ile eylem arasındaki orantılılık azlığı" gerekçesi ile cezanın asgari oranda, yani 1/4 oranında indirilmesine karar vermiştir.

Yüz yüzelik ilkesi gereğince delillerle doğrudan temas eden mahkemenin, bu değerlendirme ve takdiri oluşa, nesafet ve 5237 sayılı TCK.nın 3 ve 61. maddelerinde yer alan ilkeleri uygun olduğundan, haksız tahrik nedeniyle TCK.nın 29. maddesi uyarınca yapılacak indirimin alt sınırdan uzaklaşılarak uygulanması gerektiği gerekçesi ile kararın BOZULMASINA ilişkin çoğunluk görüşüne katılmıyorum.